Hoeveel renners zijn erin geslaagd hun naam op de erelijst van de Tour de France, de Giro d’Italia en de Vuelta a España te zetten? Professioneel wielrennen telt duizenden deelnemers elk seizoen, maar slechts een handvol kampioenen heeft het algemeen klassement van de drie grote rondes gewonnen. Het analyseren van deze beperkte groep laat zien hoe zeldzaam deze prestatie is en helpt te begrijpen wat deze renners onderscheidt van de rest van het peloton.
Leeftijd op het moment van de triple: een marker van vroegtijdigheid of uithoudingsvermogen
De meest onthullende gegevens zijn niet het aantal overwinningen, maar de leeftijd waarop elke renner zijn triple heeft voltooid. Deze parameter onderscheidt twee zeer verschillende profielen onder de wielrenners die de 3 grote rondes hebben gewonnen.
Zie ook : De verschillende componenten van de publieke sector: een compleet overzicht
Jonas Vingegaard voltooide de serie op 29 jaar door de Giro 2026 te winnen, waarmee hij de achtste renner in de geschiedenis werd die deze prestatie leverde. Ter vergelijking: verschillende van zijn voorgangers hadden gewacht tot na hun dertigste om hun collectie te voltooien. Deze verjonging van de triple valt samen met de evolutie van de fysieke voorbereiding en de begeleiding van moderne teams.
Daarentegen hebben andere kampioenen hun palmares gedurende een langere periode opgebouwd, door elk seizoen een andere grote ronde te targeten, afhankelijk van hun vorm. Het profiel van de “uithoudingsvermogen” renner, die in staat is om gedurende een volledig decennium te presteren, staat tegenover het profiel van de vroege kampioen die snel de drie wedstrijden domineert.
Zie ook : Het verpleegmateriaal: een onmisbare pijler van moderne zorg
Vergelijkingstabel van de winnaars van de drie grote rondes
De onderstaande tabel groepeert de renners die elk van de drie grote rondes minstens één keer hebben gewonnen tijdens hun carrière.
| Renner | Nationaliteit | Tours de France | Giro | Vuelta |
|---|---|---|---|---|
| Eddy Merckx | België | 5 | 5 | 1 |
| Bernard Hinault | Frankrijk | 5 | 3 | 2 |
| Jacques Anquetil | Frankrijk | 5 | 2 | 1 |
| Alberto Contador | Spanje | 2 | 2 | 3 |
| Vincenzo Nibali | Italië | 1 | 2 | 1 |
| Chris Froome | Verenigd Koninkrijk | 4 | 1 | 1 |
| Felice Gimondi | Italië | 1 | 3 | 1 |
| Jonas Vingegaard | Denemarken | 2 | 1 | 1 |
De lezing van deze tabel onthult een duidelijke ongelijkheid. De meest productieve renners (Merckx, Hinault, Anquetil) concentreren hun overwinningen op de Tour de France en de Giro. De Vuelta blijft vaak de laatste grote ronde die veroverd wordt, degene die de collectie aanvult zonder het belangrijkste jachtterrein te zijn.
Specialisatie van moderne renners en schaarste van de triple
Het hedendaagse wielrennen dringt aan op hyper-specialisatie. Teams bouwen hele seizoenen rond één algemeen klassement doel. Een leider van een grote ronde richt zich doorgaans slechts op één, soms twee etappekoersen per jaar.
Deze trend maakt het profiel van de renner die in staat is om de drie grote rondes te winnen steeds zeldzamer. Pure klimmers optimaliseren hun piekvorm voor de Tour de France of de Giro. De specialisten van de Vuelta profiteren van de hitte en de Spaanse bergfinishes. Winnen op de drie terreinen vereist een veelzijdigheid die uitzonderlijk is geworden.
- De Tour de France bevoordeelt renners die regelmatig presteren over drie weken, met een gele trui die vaak wordt beslist op enkele bergetappes en een lange tijdrit
- De Giro d’Italia biedt onvoorspelbaardere parcoursen, met verraderlijke etappes in de middelgebergte en variabele weersomstandigheden in mei
- De Vuelta a España, die aan het einde van het seizoen onder de hitte wordt verreden, beloont renners die in staat zijn om de opgebouwde vermoeidheid en de hoge percentages van de Spaanse bergen te beheren
Elke wedstrijd vereist verschillende kwaliteiten. Een explosieve klimmer kan de Vuelta domineren zonder ooit de Tour de France te winnen, waar tijdsmanagement en teamwork zwaarder wegen.
Vingegaard en Pogačar: de triple als inzet van de huidige rivaliteit
Recente gebeurtenissen hebben deze prestatie opnieuw in het middelpunt van de discussie geplaatst. Vingegaard werd in 2026 de achtste lid van deze gesloten club door zijn eerste Giro te winnen. Tadej Pogačar, die in 2024 de Giro en de Tour de France won, heeft de Vuelta nog niet veroverd.
Pogačar blijft de logische favoriet om de triple te voltooien, gezien zijn vermogen om in de bergen en tegen de klok te domineren. Het feit dat Vingegaard hem in deze zoektocht heeft voorafgegaan, voegt een extra dimensie toe aan hun rivaliteit.
Dit duel illustreert ook een verandering in de symbolische hiërarchie van het wielrennen. De discussie over de grootste kampioenen beperkt zich niet langer tot het aantal gewonnen Tours de France. De triple van de grote rondes wordt een volwaardig vergelijkingscriterium, net als de overwinning in de Monumenten van het wielrennen.
De triple van de grote rondes tegenover de Monumenten: twee maatstaven voor grootheid
Recente analyses tonen aan dat de discussie over de beste renners in de geschiedenis nu de combinatie van grote rondes en klassiekers omvat. Een renner die de drie grote rondes wint zonder ooit een Monument (Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik, Ronde van Lombardije) te winnen, heeft een ander palmares dan degene die beide combineert.
Eddy Merckx blijft de absolute referentie op dit dubbele criterium: winnaar van de drie grote rondes en van alle Monumenten. Geen enkele actieve renner komt in de buurt van deze volledigheid. Pogačar heeft meerdere Monumenten gewonnen, wat de discussie over zijn plaats in de geschiedenis voedt, terwijl Vingegaard zich heeft geconcentreerd op etappekoersen.
Slechts acht renners hebben sinds de oprichting van de Vuelta de drie grote rondes gewonnen. Dit cijfer, dat jarenlang stabiel was voordat Vingegaard arriveerde, zou kunnen evolueren als Pogačar de Vuelta in de komende seizoenen target. De zeldzaamheid van deze prestatie, in een peloton dat steeds meer gespecialiseerd is, bevestigt dat het de meest veeleisende marker van algemeen klassement wielrennen is.